Persoonlijk | 2018 was mijn jaar.

2018 was een bijzonder jaar voor mij. Ik heb ontzettend veel dingen meegemaakt, leuke dingen, maar ook minder leuke dingen. Dit jaar is er ontzettend veel gebeurd en veranderd.

2018 begon erg hectisch voor mij. Zo kreeg ik in januari een nieuwe reclasseringsambtenaar en ben ik weg gegaan bij begeleid wonen en ging ik weer terug thuis wonen. Omdat dit een stressvolle periode voor mij was, besloot ik zelf om afstand te nemen van de dagbesteding waar ik van de reclassering verplicht naar toe moest. De verhuizing was erg hectisch en er moest veel geregeld worden in een korte periode. Ik vond het erg raar om weer thuis te gaan wonen. En ondanks alle hectiek en chaos rond mijn heen en in mijn hoofd, was ik erg blij dat er een eind leek te komen aan een slechte periode.

Rond het voorjaar werd het weer wat rustiger in mijn leven. De verhuizing zat er op en ik was weer gesetteld. Ik had een afspraak geregeld bij mijn dagbesteding om weer een nieuwe start te kunnen maken. Toen werd mij verteld dat mijn huidige begeleider om bepaalde redenen weg ging, en dat ik een nieuwe mentor kreeg. Ik vond dat erg jammer om te horen, en moeilijk om het vertrouwde los te laten. Ondanks dat, vond ik het ook weer een nieuwe leuke uitdaging en was ik benieuwd waar mij dit naar toe zou brengen.

Met mijn nieuwe mentor had ik het contact met mijn vader weer opgepakt. Ik had een tijdje geen contact met hem, en door veel miscommunicatie en mijn eigen gedachtes, durfde ik niet zelf de stap te nemen om het contact weer op te bouwen. Samen met mijn mentor hadden we een afspraak geregeld. Ik vond het dood eng om mijn vader weer te zien, maar na het gesprek had ik er een goed gevoel bij en maakte we goede afspraken.

Rond die tijd, dacht ik de liefde te hebben gevonden. Dit bleek anders te gaan dan ik gehoopt en gedacht had. Ik kreeg een relatie, wat voornamelijk een relatie op afstand was. Dit alles leek goed te gaan, totdat onze relatie een hele andere wending kreeg. Bepaalde dingen hebben er voor gezorgd dat mijn vertrouwen enorm beschadigd werd. En dat mijn geloof in de liefde steeds minder werd. Na drie/vier maanden een relatie te hebben gehad met hem, heb ik ervoor gekozen om er mee te stoppen. De onduidelijkheid en het niet weten waar ik sta was niet goed voor mij. Ondanks alles waren mijn gevoelens ook een stuk minder geworden. En was de keuze voor mij makkelijk gemaakt.

Ondanks dat het voor mij erg moeilijk was, voelde het wel als een opluchting. Er was eindelijk rust in mijn leven. Het kermis seizoen was al begonnen en ik had iets om naar uit te kijken. Hierdoor vergat ik het verdriet en heb ik er niet zo veel moeite mee gehad. Tuurlijk dacht ik nog vaak aan hem, nu nog steeds. Maar dan denk ik meer aan wat er precies gebeurd is, of het wel allemaal echt was, of een grap. Ik heb nog veel vragen waar ik geen antwoord op heb gekregen, en ook nooit zal krijgen. Dat moet ik accepteren. Ergens moet ik het nog verwerken, maar gevoelens zijn er (gelukkig) al lang niet meer. Ondanks de ellende, ben ik blij dit te hebben mogen meemaken. Ik zie dit als een les, en ik heb er veel van geleerd.

Na deze onduidelijke en onrustige, had ik een super leuke zomer gehad. Er werd een groepsapp aangemaakt, en ik ben daardoor in contact gekomen met hele leuke mensen. Nu na een half jaar deze groepsapp te hebben, voelt het ondertussen als mijn familie. En deel ik alles met hun. Ik heb heel veel leuke mensen ontmoet, nieuwe vrienden gemaakt, een nieuwe liefde ontmoet, veel tijd doorgebracht met familie, en veel kermissen bezocht.

Afgelopen zomer voelde ik dat ik in een nieuw hoofdstuk van mijn leven terecht kwam. Na jaren lang in de jeugdzorg te hebben gezeten, kreeg ik in augustus te horen dat mijn reclasseringsmaatregel er op zat, en dat ik voorgoed verlost was van jeugdzorg en alle andere instanties. Toen ik dit kreeg te horen, drong het maar amper tot mij door. Het voelde als een droom, ik kon het maar niet geloven. Ik voelde mij opgelucht en ik voelde mij vrij. Eindelijk na al die jaren…. Ik huilde tranen van geluk. Eindelijk had ik het eindeloze gevecht gewonnen.

Ondanks dat het voor mij niet meer verplicht was om naar de dagbesteding te gaan, wilde ik nog wel hulp ontvangen. Ik ging niet meer naar de dagbesteding, maar ik kreeg de hulp aan huis. Ik had meer tijd om mijn zaken op orde te maken, en natuurlijk om aan m’n blog te werken.

Dat mijn leven aan het veranderen was, merkte ik in verschillende aspecten. Ik voelde dat ik ook van alles wilde veranderen, mijzelf en mijn omgeving. Zo ben ik eind augustus begonnen aan het veranderen van mijn slaapkamer en kantoor. Mijn kantoor heb ik helemaal uitgezocht en opgeruimd. Alles weg gedaan wat ik niet meer gebruik. Nieuwe kleur op de muren en een nieuwe vloer in mijn slaapkamer. Ik ben er nog niet helemaal mee klaar, maar het grootste werk zit er al op. in 2019 wil ik het helemaal afmaken. Ik wil alles opgeruimd hebben, en op orde hebben.

Niet alleen fysiek, maar ook mentaal ben ik flink aan het opruimen geweest. Rond oktober ben ik naar een spiritueel therapeut gegaan. Er is zoveel in mijn leven gebeurd dat ik nog niet helemaal verwerkt heb. Ik hoop met deze therapeut bepaalde dingetjes te verwerken en mentaal alles op te kunnen ruimen zodat ik weer helemaal opnieuw kan beginnen. Ik heb al een aantal gesprekken gehad, en ik merk dat ik deze vrouw echt kan vertrouwen. Ik voel mij vrij om alles met haar te delen. Ik heb echt veel aan de sessies en het geeft mij een goed gevoel. Ik hoop volgend jaar samen met haar mijn doelen te bereiken.

In oktober kwam het einde van dit kermis seizoen weer in zicht. Elk jaar vind ik dit erg jammer, maar aan de andere kant ben ik blij dat ik dan weer wat meer tijd heb voor mezelf. Ik heb veel leuke dingen gedaan met mijn vrienden. En meer tijd doorgebracht met mijn familie. Rond deze tijd van het jaar wil ik zaken op orde brengen. Ik ben veel met m’n blog en social media bezig geweest. De laatste maanden van het jaar zijn altijd erg druk voor mij. Zodat ik alles op orde heb in 2019.

Nu ik dit zo schrijf, merk ik dat dit jaar erg snel is gegaan. Er is ongelofelijk veel gebeurd. Het begon erg stroef maar rond de zomer kreeg mijn leven een andere wending. Het werd beter, en ik werd gelukkiger. Ik voel mij bevrijd. Ik ben erg dankbaar voor alle mooien dingen die ik dit jaar heb meegemaakt, alle lessen die ik heb geleerd, en natuurlijk de leuke lieve mensen die ik dit jaar heb leren kennen. Ik ben daar ontzettend dankbaar voor. Als ik terug kijk naar vorig jaar, is mijn leven erg veranderd, in positieve zin. Ik heb erg veel stappen kunnen maken dit jaar.

Ook volgend jaar wil ik weer verder gaan met opruimen, alles op orde brengen, veranderen en verbeteren.

Bij deze wil ik jullie een mooi uiteinde wensen. Ik wens jullie alle liefde, gezondheid en geluk voor 2019. Mogen al jullie wensen uitkomen.

Veel liefs, ♥

Ilona.


 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: