Persoonlijk | Waarom ik gestopt ben met de pedicure opleiding.

Eigenlijk wist ik van het begin af aan al dat ik geen pedicure wilde worden. Maar voor de zoveelste keer moest ik snel een opleiding vinden zodat ik niet nog meer in de problemen zou raken. Ik sta onder toezicht van de reclassering. En een van de voorwaarden was, dat ik een diploma zou halen. (Een jaar geleden had ik al een rechtszaak gehad vanwege schoolverzuim) De pedicure opleiding was immers de enige optie. Ik heb geen middelbare school diploma en het ROC heeft het een beetje gehad met mij. Een branche opleiding was dus de enige optie. Voor deze branche opleiding had ik geen vooropleiding nodig. Maar moest je natuurlijk wel flink betalen. Toch dacht ik dat dit het zou worden. Ken je dat? Die roze wolk? De mogelijke dingen die tegen kunnen vallen of dingen die kunnen mislukken zijn er even niet. Alles is mooi en perfect. Ik had alles al geregeld. Mijn kantoor werd omgebouwd tot een salon. Ik had al een behandelingsstoel gekocht en alles stond klaar. Nu dat diploma nog!

In oktober moest ik de taakstraf nog uitvoeren die ik had gekregen vanwege het schoolverzuim afgelopen jaar. Ik had een leuke plek. Twee keer per week ging ik daar een ochtend naar toe. Het enige wat ik moest doen was een beetje schoonmaken, stofzuigen, dweilen enz. Dit mocht allemaal op mijn eigen tempo. De mensen waren echt heel gezellig en lief. Ik had het stiekem best naar mijn zin. Maar toch was het voor mij een gevecht om daar te komen. S’avonds werd ik er gewoon al ziek van. In de ochtend was ik hartstikke misselijk en had ik veel buikpijn. Ik ging die maand ook bijna niet naar school. Dat kon ik gewoon niet. Als ik wel zou gaan, was ik bang dat ik niet naar taakstraf kon. School missen was een beter idee, want niet naar taakstraf gaan, heeft grotere gevolgen. Ik snapte niet waarom dit voor mij zo zwaar was. Ik vind het toch leuk? Waarom moet ik er dan ziek van worden? Gelukkig duurde het maar 5 weken. Daarna was ik er van verlost. Ik heb het met succes afgerond begin november. Al vond ik het aan de andere kant best wel jammer.

Maar toen ging het eigenlijk al niet zo goed met mij. Ik had ontzettend veel druk. Er word veel van mij gevraagd en verwacht. Ik begon overspannen te raken. Maar zoals gewoonlijk ga ik gewoon door met alles. Met als gevolg dat ik er gewoon ziek van werd. Ik wist niet meer wat ik wilde, kon geen plezier meer krijgen in de dingen die ik deed. Ik was gefrustreerd, boos en verdrietig. Alles mislukte. Mijn dieet ging niet goed, Rijlessen gingen niet goed en theorie ook al niet. Mijn leven werd heel zinloos. Ik had geen doelen meer. In november ging het ook niet goed met mijn moeder ook zij werd overspannen en wilde eigenlijk opgenomen worden. Dat was voor mij een behoorlijke klap. Ik wist nu helemaal niet meer wat ik moest doen. Gelukkig ging de opnamen niet door en kwam mijn moeder dezelfde dag nog terug. Maar ons probleem werd er niet mee opgelost. Toch heeft dit een grote impact op ons gehad. Ik ging niet meer naar school. Want dat kon ik niet meer aan. Vervolgens heb ik dus veel gemist op school.

Na de kerstvakantie wilde ik graag een nieuwe start maken op school. Ik ging een gesprek aan met school, mijn moeder en ik. Alleen kreeg het gesprek ineens een andere wending. School maakte zich zorgen dat ik het niet meer ging halen. Ik had teveel gemist. De stof vond ik al heel moeilijk dus inhalen kon ook niet meer. Het examen was inmiddels dezelfde maand nog. School gaf daarom het advies om te stoppen met de opleiding. Dit kwam behoorlijk hard aan. Ook kreeg ik nog eens te horen dat mijn docent ernstig ziek was. En geen les meer kwam geven. Hier werd ik ontzettend verdrietig van. Ik wilde zo graag deze zomer mijn diploma halen om maar van al het gezeik af te zijn. Het was een enorme tegenslag en ik wist eigenlijk niet wat ik moest doen. School zei dat als ik door zou gaan, ik het toch niet zou halen en dat dat ook zonde zou zijn van het examen geld. Ik gaf haar daar gelijk in. Dus ben ik er mee ingestemd en voelde me ontzettend opgelucht. In de auto terug naar huis twijfelde ik of ik hier goed aan gedaan had. Maar de dag daarna wist ik zeker dat dit het beste was. Ik kreeg een bepaalde rust.

Mijn kantoor was nog steeds omgebouwd tot een salon. Iedere keer als ik daar zat, werd ik boos. Uiteindelijk durfde ik daar niet meer te komen. Ik voelde me niet fijn en het leek of ik daar weg werd gejaagd. Ik werd toen zo boos dat ik alles weer verbouwd heb. Ik heb een nieuw bureau gekocht en alles opnieuw ingericht. Het is nu weer mijn kantoor geworden. Nu als ik er zit, word ik erg blij. Dan realiseer ik me weer dat ik gelukkig ben met wat ik heb en wat ik doe. Het is nu mijn favoriete plek en ben er bijna niet meer uit te krijgen. haha!

Ik ben iemand die 1000 dingen tegelijk wilt doen. Als ik iets in mijn hoofd heb moet het nu gelijk gebeuren. Zo ben ik al bijna een jaar bezig met de theorie voor mijn rijbewijs. Ik krijg het maar niet voor elkaar om mij daarop te concentreren. Mijn hoofd zit zo vol met allemaal dingen die ik nog moet doen en wil gaan doen. Terwijl ik daar gewoon To Do lijstjes voor heb. Ik heb natuurlijk drie jaar op een groep gewoond en heb het gevoel dat ik dat nu allemaal moet inhalen. En dan iedere keer die druk dat ik een opleiding moet hebben. Ik kan daar gewoon niet tegen. Ik ben iemand die wel ziet wat er op mijn pad komt. Ik moet van de rechtbank nog steeds een diploma halen. Als dat niet gebeurt is in het ergste geval dat ik nog 60 uur taakstraf erbij krijg. Eigenlijk interesseert mij dit vrij weinig. Ik heb geen zin meer om tijd, moeite en geld te verspillen aan een opleiding waar ik voor mij doen toch niks aan heb. Ik ben er eigenlijk een beetje klaar mee. Laat mij maar gewoon vrij zijn.

Nu is het een paar weken verder en voel ik me ontzettend vrij. Er is een last van mijn schouders af. Voor het eerst weet ik nu precies wie ik ben, wat ik kan en wat ik wil. Ik voel me nu pas echt gelukkig. Ik kan nu eens doen wat ik wil en waar ik zin in heb. Dit klinkt misschien een beetje egoïstisch maar sorry het is gewoon zo. Ik heb heel mijn leven dingen gedaan die een ander wil dat ik deed. Ik heb nooit gedaan wat ik wilde. En ik heb voor mij zelf besloten dat ik dat nu eens ga doen. Je bent immers de belangrijkste persoon op aarde. Zo zou iedereen moeten denken. En ja, ook jij! Je bent gek als je dingen doet omdat een ander dat van je vraagt. Kijk ja natuurlijk heb je je verplichtingen, maar buiten dat, Doe gewoon wat jij wilt en denk niet aan een ander. Nu zeg ik NIET dat je moet stoppen met school of werk. Want een goede opleiding is uiteraard erg belangrijk. Maar soms loopt het op een andere manier. Ik zeg ook niet dat ik nooit meer een opleiding of school ga volgen, maar eerst moet ik de tijd nemen om bepaalde dingen op een rijtje te krijgen. Ook ga ik pas beginnen aan een full time opleiding als ik zeker weet dat ik het leuk vind. Waarom zou ik aan een opleiding beginnen als ik er weer mee zou stoppen? Het kost ook nog eens een hoop geld. En iedere keer stel ik een hoop mensen teleur inclusief mijzelf. Zoals dat gebeurde met de pedicure opleiding.

Ik kan nu ook vrij denken. Niets moet, alles mag. Ik ben inmiddels aan de Canon academie begonnen. Ik vind het een super leuke opleiding. Ook heel fijn dat alles in mijn eigen tempo gaat. Ik zag laatst ook nog op Facebook een leuke cursus staan die ik graag wil gaan doen en wat ik ook ga doen. Dit wil ik doen omdat ik het leuk vind, en niet omdat het moet. Ik ga ook geen opleiding of een cursus doen met de intentie dat ik daarmee mijn geld moet verdienen. Nee. Gewoon omdat ik het leuk vind. En misschien wil ik dat wel als een vaste baan, wie weet.

Nu achteraf. Heb ik er spijt van? Nee. Eigenlijk ben ik best blij hierom. Ik vond de pedicure opleiding best wel leuk. En heb er ook leuke mensen leren kennen en veel dingen geleerd. Maar het belangrijkste is dat ik mezelf beter heb leren kennen. Ik weet nu precies wat ik wil en wat ik daarvoor nodig heb. Ik ben nu gewoon vrij en gelukkig. ♥

En misschien dat ik me nog wel eens een keertje inschrijf voor de pedicure opleiding. Ik heb in ieder geval alle spullen nog liggen. Niet is zomaar en niets lijkt wat het is. Alles gebeurt met een reden. Maar doe vooral wat goed voelt!

Veel liefs, Ilona♥

 

 

1 Reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: